\u0130nsanl\u0131k, Pong gibi basit piksellerden fotoger\u00e7ek\u00e7i sanal d\u00fcnyalara yaln\u0131zca birka\u00e7 on y\u0131lda ula\u015ft\u0131. Nick Bostrom\u2019un 2003 y\u0131l\u0131nda ortaya att\u0131\u011f\u0131 “Sim\u00fclasyon Hipotezi”, e\u011fer bir medeniyet kendi atalar\u0131n\u0131n sim\u00fclasyonunu yapabilecek kadar geli\u015firse, bu sim\u00fclasyonlar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131n ger\u00e7ek d\u00fcnyadan kat kat fazla olaca\u011f\u0131n\u0131 savunuyor. Bu matematiksel olas\u0131l\u0131k, bizim de o “sahte” d\u00fcnyalardan birinde olma ihtimalimizi %50\u2019ye kadar \u00e7\u0131kar\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n
Modern fizik, evrenin temelinde dijital bir yap\u0131ya dair ipu\u00e7lar\u0131 bar\u0131nd\u0131r\u0131yor olabilir. Kuantum mekani\u011findeki “g\u00f6zlemci etkisi” ve evrenin en k\u00fc\u00e7\u00fck yap\u0131 ta\u015f\u0131 olan Planck uzunlu\u011fu, bir bilgisayar oyunundaki piksellere veya render (i\u015fleme) mant\u0131\u011f\u0131na benzetiliyor. Bilim insanlar\u0131, evrenin kodunda “yuvarlama hatalar\u0131” olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in kozmik \u0131\u015f\u0131nlar\u0131 ve atom alt\u0131 par\u00e7ac\u0131klar\u0131 incelemeye devam ediyor.<\/p>\n\n\n\n
E\u011fer bir sim\u00fclasyondaysak, bu durum \u00f6zg\u00fcr irade, etik ve varolu\u015f amac\u0131m\u0131z\u0131 k\u00f6kten de\u011fi\u015ftiriyor. Evrim A\u011fac\u0131\u2019ndaki analizde de vurguland\u0131\u011f\u0131 \u00fczere, bu sadece bir bilim kurgu fantezisi de\u011fil; astrofizikten felsefeye kadar uzanan disiplinler aras\u0131 bir tart\u0131\u015fma alan\u0131. Ger\u00e7eklik belki de dokunabildi\u011fimiz maddeler de\u011fil, i\u015flenen verilerin bir b\u00fct\u00fcn\u00fcd\u00fcr.<\/p>\n\n\n\n
<\/div>